Friends Of The Earth Cyprus

NEW RESEARCH REVEALS EUROPEAN LAND GRAB IN DEVELOPING COUNTRIES



Factory farming and agrofuels blamed for rise in EU’s ‘footprint’



Brussels, 28 November 2008 – New research published today reveals that the increasing demand for animal feed and agrofuels in the European Union is resulting in the loss of unique forests, serious climate emissions and rural conflict in developing countries. The EU now uses over 16 million hectares of farmland every year to feed its livestock and increasingly to fuel its cars - an area equivalent to the combined arable farmland in Germany and Hungary. Most of the land needed is in South America.
 

The research reveals that the largest user of land is soy - imported to Europe primarily as animal feed but increasingly used to produce agrofuels (also known as biofuels). Soy production is one of the biggest drivers of deforestation in South America and is associated with widespread environmental degradation, increased pesticide use, violence and human rights abuses of local communities and farmers. European consumers are kept in the dark about the fact that much of this soy is genetically modified (GM) as current labelling laws do not apply to products from animals fed with GM crops.

 
The findings of the research also highlight that:

-   People living in Cyprus, Spain and Denmark eat the most animal products. They permanently use 340, 253, 243 m2 abroad per person respectively, just for the production of the soy which is fed to their farm animals.



-   Germany, France and the UK together need 4.5 million hectares to grow soy to maintain their current diets. 

 

The main crop used for biodiesel in Europe is oilseed rape (56%) which needs over 2 million hectares of agricultural land, followed by soy oil (17%) and palm oil (7%). Germany uses 3800 million litres of biodiesel, almost the equivalent to the rest of the EU put together.
 

Friends of the Earth and the European Coordination Via Campesina believe that if the EU is serious about addressing climate change, the global loss of biodiversity, human rights, and dealing with the food crisis it must urgently reduce its dependence on imports of soy and halt the use of crops to produce industrial agrofuels.



Adrian Bebb, from the Friends of the Earth Europe’s food and biodiversity programme said: “Europe’s appetite for meat, milk and eggs, together with the growing demand for agrofuels, is having a massive impact in developing countries. Agriculture in these countries is expanding to meet European markets at the expense of forests, rural communities and the climate.”



Gérard Choplin, from the European Coordination Via Campesina said: “Animal factory farming in Europe is unsustainable and cannot survive without cheap imports of soy grown in the South. Agriculture and trade policies in Europe should be changed to allow European farmers to grow more animal feed themselves and to support environmentally friendly family farms.”



NOTES:


A comprehensive media briefing and also the research can be downloaded from: http://www.foeeurope.org/agrofuels/FFE/FFE.html

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ «ΑΡΠΑΓΗΣ» ΓΗΣ ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ

Η εργοστασιακή κτηνοτροφία και τα αγροκαύσιμα ευθύνονται για την μεγέθυνση του «αποτυπώματος» της Ε.Ε.

Βρυξέλλες, 28 Νοεμβρίου 2008 – Η νέα έρευνα που δημοσιεύεται σήμερα αποκαλύπτει ότι η αυξανόμενη ζήτηση για ζωοτροφές και αγροκαύσιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή μοναδικών δασικών εκτάσεων, σοβαρές κλιματικές επιπτώσεις και αγροτικές συγκρούσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ε.Ε χρησιμοποιεί περισσότερα από 16 εκατομμύρια εκτάρια αγροτικής γης κάθε χρόνο για τις ανάγκες της σε ζωοτροφές και για την αυξανόμενη χρήση βιοκαυσίμων στα αυτοκίνητα της – έκταση ίση με την αγροτική γη της Γερμανίας και της Ουγγαρίας μαζί. Η μεγαλύτερη από αυτή την έκταση γης βρίσκεται στην Νότιο Αμερική.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι η πιό πάνω έκταση χρησιμοποιείται κυρίως για παραγωγή σόγιας που εισάγεται κυρίως για να χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφή, αλλά οι εισαγωγές για παραγωγή αγροκαυσίμων (γνωστά και ως βιοκαύσιμα) αυξάνονται ραγδαία. Η παραγωγή σόγιας είναι από τους μεγαλύτερους παράγοντες αποδάσωσης (αποψίλωσης δασών) στη Νότιο Αμερική και σχετίζεται με την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, την αυξανόμενη χρήση φυτοφαρμάκων, την βία και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των τοπικών κοινοτήτων και γεωργών. Οι Ευρωπαίοι καταναλωτές δεν γνωρίζουν πως η πλειονότητα της σόγιας που εισάγεται είναι γενετικά τροποποιημένη αφού η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία δεν εφαρμόζεται για προϊόντα που παρήχθηκαν από ζώα που τράφηκαν με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Τα αποτελέσματα της έρευνας τονίζουν ότι:

·         Οι Κύπριοι, οι Ισπανοί και οι Δανοί τρώνε τις μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντων κρέατος στην Ε.Ε. Χρησιμοποιούν μονίμως 340, 253 και 243 τετραγωνικά μέτρα ανα άτομο αντιστοίχως στο εξωτερικό απλά και μόνο για την παραγωγή σόγιας που θα χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφή στις φάρμες τους.

·         Η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο μαζί, χρειάζονται 4,5 εκατομμύρια εκτάρια για την παραγωγή σόγιας για τις ζωοτροφές τους.

Το περισσότερο «βιοντίζελ» στην Ευρώπη παράγεται από ελαιοκράμβη (56%) που χρειάζεται περισσότερα από 2 εκατομμύρια εκτάρια αγροτικής γης για την παραγωγή του. Από σόγια παράγεται περίπου το 17% του Ευρωπαϊκού βιοντίζελ και από φοινικέλαιο το 7%.  Η Γερμανία καταναλώνει σχεδόν 3 800 εκατομμύρια λίτρα βιοντίζελ, σχεδόν όσο όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε. μαζί.  
 
Οι «Φίλοι της Γης» και το European Coordination Via Campesina πιστεύουν ότι αν η Ε.Ε. θέλει στ’ αλήθεια να περιορίσει τις κλιματικές αλλαγές, την εξαφάνιση βιοποικιλότητας παγκοσμίως, να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα  και να αντιμετωπίσει την έλλειψη τροφίμων, πρέπει επειγόντως να μειώσει την εξάρτηση της από την εισαγωγή σόγιας και να σταματήσει την χρήση σοδειών για την παραγωγή αγροκαυσίμων.

Ο AdrianBebb, του προγράμματος «τρόφιμα και βιοποικιλότητα» των «Φίλων της Γης Ευρώπης» (FriendsoftheEarthEurope) δήλωσε:  “Οι ευρωπαϊκές ανάγκες σε κρέας, γάλα και αυγά, μαζί με την αυξανόμενη ζήτηση για αγροκαύσιμα, έχουν τεράστια επίδραση στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η γεωργική παραγωγή σε αυτές τες χώρες επεκτείνεται ραγδαία για να ικανοποιήσει τις Ευρωπαϊκές αγορές σε βάρος των δασών, των αγροτικών κοινωνιών και του κλίματος”.

Ο GérardChoplin, από το European Coordination Via Campesina δήλωσε: «Η βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία στην Ευρώπη δεν είναι βιώσιμη και δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τις φθηνές εισαγωγές σόγιας από την Νότιο Αμερική. Αγροτικές και εμπορικές Ευρωπαϊκές πολιτικές πρέπει να επανεξεταστούν ούτως ώστε να επιτρέπουν στους Ευρωπαίους αγρότες να παράγουν περισσότερες ζωοτροφές αλλά και να στηρίζουν τις φιλικές προς το περιβάλλον και οικογενειακές καλλιέργειες».

Σημείωση:
Πιο αναλυτική ενημέρωση καθώς και την ίδια την έρευνα μπορείτε να βρείτε στο: http://www.foeeurope.org/agrofuels/FFE/FFE.html

The Great European Land Grab

The costs of Europe’s appetite for animal feeds and agrofuels 


Summary:


The European Union (EU) uses over 16 million hectares of farmland every year to feed its livestock and fuel its cars. This is equal to the total combined arable farmland of Germany and Hungary. 



The single largest use of land is for soy which is imported to Europe primarily as animal feed but increasingly used to produce agrofuels (also called biofuels). Most of this land is in South America where increasing demand is driving the loss of primary forests, significant climate changing emissions, food insecurity and rural conflict. The amount of land the EU now needs for agrofuels and animal feeds exceeds the total area deforested globally every year.[1] 



This research looks at the European ‘footprint’ for feeds and fuels[2]. The main crop used for biodiesel in Europe is oilseed rape (56%) which uses over two million hectares of agricultural land. Soy oil makes up an estimated 17% of the EU’s biodiesel and palm oil, which is blamed for large-scale deforestation and large climate emissions in Asia accounts for 7% of biodiesel. Germany is the world’s biggest consumer of biodiesel – using nearly 3,800 million litres of biodiesel in 2007 - almost the equivalent of the rest of the EU put together.



People living in Cyprus, Spain and Denmark eat the largest amount of animal products in the EU, permanently using 340, 253 and 243 m2 abroad per person respectively, just for the production of the soy which is fed to their farm animals. Germany, France and the UK together need 4.5 million hectares to grow soy to maintain their current diets. 



European consumers are kept in the dark about the fact that the vast majority of this soy is genetically modified (GM) as the current labelling laws do not apply to products from animals fed with GM crops.



Friends of the Earth (FoE) and the European Coordination Via Campesina believe that if the EU is serious about addressing climate change, global loss of biodiversity, human rights, and dealing with the food crisis it must urgently reduce its dependence on imports of soy and halt the use of crops to produce agrofuels. 



[1] The FAO estimates 13 million hectares of forests are lost every year  - Deforestation accounts for some 20% of global carbon dioxide (CO2) emissions (IPCC, 2007) – more than total EU greenhouse gas emissions. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2008:0645:FIN:EN:PDF


[2]The research was commissioned by Friends of the Earth and the European coordination of the farmers’ organisation Via Campesina (24 farmer and rural organisations from 14 European countries) as part of the EU-funded project “Feeding and Fuelling Europe”.


Introduction: 

Soy production is one of the biggest drivers of deforestation in South America and is associated with widespread environmental degradation, increased pesticide use, violence and human rights abuses of local communities and farmers, and rising food insecurity. As Europe is the leading importer of soy from South America, it has a key role in soy expansion. 

 
This research investigated the land ‘footprint’ of the EU’s consumption of animal products and the main agrofuels by measuring the amount of land for soy, palm oil and sugarcane needed to produce them. It found that soy production for the EU uses 14 million hectares of land, 87% of which is in Brazil and Argentina

The largest user of soy in the EU is intensive pork farming followed by poultry.

Germany, France and the United Kingdom use the most land for soy production while, per capita, soy is highest in Cyprus, Spain and Denmark where the highest amounts of animal products are consumed.

Η Μεγάλη Αρπαγή Γης από την Ευρώπη

Το κόστος της Ευρωπαϊκής «δίψας» για ζωοτροφές και βιοκαύσιμα

Περίληψη:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρησιμοποιεί πέραν των 16 εκατομμυρίων εκταρίων αγροτικής γης κάθε χρόνο για τις τροφές των ζώων της και για τα καύσιμα των αυτοκινήτων. Αυτή η έκταση ισοδυναμεί με την συνολική αγροτική έκταση της Γερμανίας και Ουγκαρίας μαζί. 

Η περισσότερη από αυτή τη έκταση χρησιμοποιείται για παραγωγή σόγιας που εισάγεται στην Ευρώπη πρωτίστως για ζωοτροφή αλλά οι ποσότητες που χρησιμοποιούνται για παραγωγή αγροκαυσίμων (ονομάζονατι επίσης βιοκαύσιμα) αυξάνονται ραγδαίως. Η περισσότερη από αυτή την έκταση βρίσκεται στην Νότιο Αμερική όπου η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση που παρατηρείται είναι το κυριότερο αίτιο καταστροφής μοναδικών δασών, έξαρσης των κλιματικών αλλαγών και επιδύνωση της έλληψης τροφίμων. Η έκταση γης που χρειάζεται η Ε.Ε αυτή την στιγμή για αγροκαύσιμα και ζωοτροφές ξεπερνά την έκταση γης που αποδασώνεται παγκοσμίως κάθε χρόνο.[1]

Αυτή η έρευνα αποκαλύπτει το  «αποτύπωμα» της ευρωπαϊκής κατανάλωσης ζωοτροφών και αγροκαυσίμων[2]. Το περισσότερο «βιοντύζελ» στην Ευρώπη παράγεται από ελαιοκράμβη (56%) που χρειάζεται περισσότερα από 2 εκατομμύρια εκτάρια αγροτικής γης για την παραγωγή του. Από σόγια παράγεται περίπου το 17% του Ευρωπαϊκού βιοντύζελ και από φοινικέλαιο, το οποίο ευθύνεται για τις μεγάλης κλίμακας αποδασώσεις και εκπομπές στην Ασία το 7% του βιοντύζελ. Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη καταναλωτής βιοντύζελ παγκοσμίως – κατανάλωσε σχεδόν 3 800 εκατομμύρια λίτρα το 2007 – σχεδόν όσο όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε. μαζί.  

Οι Κύπριοι, οι Ισπανοί και οι Δανοί τρώνε τις μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντων κρέατος στην Ε.Ε., χρησιμοποιόντας μονίμως 340, 253 και 243 τετραγωνικά μέτρα ανα άτομο αντιστοίχως στο εξωτερικό απλά και μόνο για την παραγωγή σόγιας που θα χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφή στις φάρμες τους. Η Γερμανία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο μαζι, χρειάζονται 4,5 εκατομμύρια εκτάρια για την παραγωγή σόγιας για τις ζωοτροφές τους. 

Αυτό που οι Ευρωπαίοι καταναλωτές δεν γνωρίζουν είναι πως η πλειονότητα αυτής της σόγιας είναι γενετικά τροποποιημένη αφού η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία δεν εφαρμόζεται για προϊόντα από ζώα που τρέφονται με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. 

Οι «Φίλοι της Γης» και το European Coordination Via Campesinaπιστεύουν ότι αν η Ε.Ε. θέλει στ’ αλήθεια να περιορίσει τις κλιματικές αλλαγές, την εξαφάνιση ειδών παγκοσμίως, να προστατέυσει τα ανθρώπινα δικαιώματα  και να αντιμετοπίσει την έλλειψη τροφίμων, πρέπει επειγόντως να μειώσει την εξάρτηση της από την εισαγωγή σόγιας και να σταματήσει την χρήση σοδειών για την παραγωγή αγροκαυσίμων.

[1] Ο Οργανισμός Τροφίμων του Ο.Η.Ε (FAO) εκτιμά ότι 13 εκατομμύρια εκτάρια δάσους χάνονται κάθε χρόνο – Η αποδάσωση  συμβάλλεί στο 20% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (IPCC, 2007) – περισσότερες και από τις εκπομπές όλης της Ε.Ε.http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2008:0645:FIN:EN:PDF

[2]Η έρευνα έγινε από «Φίλους της Γης» (Friends of the Earth) και το «European Coordination Via Campesina» (24 γεωργικοί και αγροτικοί και οργανισμοί από 14 Ευρωπαϊκές χώρες) ως μέρος του χρηματοδωτούμενου από την Ε.Ε προγράμματος “FeedingandFuellingEurope”.

Εισαγωγή:

Οι καλλιέργειες σόγιας είναι ένα από τα μεγαλύτερα αίτια αποψίλωσης των δασών στην Νότιο Αμερική και σχετίζεται με την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, την αυξανόμενη χρήση φυτοφαρμάκων, την βία και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιομάτων των τοπικών κοινωτήτων και γεωργών και την αυξανόμενη έλλειψη τροφίμων. Η Ευρώπη, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας σόγιας από την Νότιο Αμερική, παίζει σημαντικό ρόλο στην επέκταση αυτών των προβλημάτων. 

Αυτή η έρευνα εξέτασε το «αποτύπωμα» της ευρωπαϊκής κατανάλωσης προϊόντων κρέατος και αγροκαυσίμων, μετρώντας την έκταση γης για παραγωγή σόγιας, φοινικέλαιου και ζαχαροκάλαμου που χρειάζεται για την παραγωγή τους. Ανακάλυψε ότι για τις ανάγκες της Ε.Ε. σε σόγια χρειάζονται 14 εκατομμύρια εκτάρια γης, το 87% των οποίων βρίσκεται στην Βραζιλία και Αργεντινή.

Ο μεγαλύτερος καταναλωτής σόγιας είναι τα χηροστάσια και ακολουθεί η βιομηχανία των πουλερικών.Η Γερμανία, η Γαλλία και το Βρεττανία χρησιμοποιούν την μεγαλύτερη έκταση για παραγωγή (εισαγωγή) σόγιας ενώ για την κατανάλωση κατ’ άτομο πρώτη έρχεται η Κύπρος με Ισπανία και Δανία να ακολουθούν.

Soy and deforestation: 

Soy production in South America has more than doubled in the last 15 years. Brazil is the world’s 2nd largest exporter and more than half of Brazil’s soy production is in the centre and south of the country, on land that was once covered by natural habitat. About 16% of the Amazon forests and 60% of the Cerrado grasslands have been lost already. After falling deforestation rates in 2007, the recent soy price boom has fuelled an increase in deforestation, with more than 770,000 hectares of forest cleared between August 2007 and August 2008 alone. It is estimated that a further 9.6 million hectares of Cerrado could be lost to soy expansion by 2020 and 40% of Amazon rainforest by 2050. 



Deforestation accounts for about 18% of global greenhouse gas (GHG) emissions – more than the total of GHG emissions in the EU. Reducing emissions from deforestation will therefore be essential in order to achieve the objective of limiting global warming to 2 degrees Centigrade. Deforestation has taken centre stage at global climate talks and the EU has committed to halting global forest cover loss by 2030 at the latest and to reducing gross tropical deforestation by at least 50% by 2020 compared to current levels.

 

FoE believes that the EU will fail to meet these targets without addressing one of the root causes of global deforestation – the consumption of animal feeds and agrofuels.



Soy and food insecurity: 

Great swathes of South America, previously used for staple food crops, have been given over to soy production. For example with soy expansion, the land area devoted to cultivating food crops in Argentina has reduced dramatically. The area used for the cultivation of rice has reduced by 44%, maize by 26%, wheat by 3% and sunflower 34%. This is linked to a significant increase in the price of staple foods, such as 130% for rice and 272% for lentils. 



Smallhold farmers and indigenous communities are displaced from their land. This destroys diversified small farming systems which are responsible for a large proportion of food staples consumed in Brazil. Therefore expansion of soy has brought about land concentration and a progressive reduction of the number of family farms, thus reducing food security. 



Globally, growing feeds for animals uses a third of arable land. Demand for livestock products puts pressure on land to grow feeds, mostly soy and has been identified as a cause of the recent food crisis. With its high per capita use of land and dependence on imports of feeds, the EU is responsible for driving up global food prices. 



Genetically modified soy: 

The majority of soy in Latin America is grown from Monsanto’s genetically modified (GM) seed known as Roundup Ready, prompting growers to use even more intensive farming methods. Roundup Ready soy is genetically modified to tolerate Monsanto’s Roundup (glyphosate) herbicide, but government data now confirms that reliance on this technology has lead to the emergence of herbicide-tolerant weeds. As a result, increased quantities of Roundup, as well as older and more damaging herbicides like 2,4-D (a component of the infamous Agent Orange) and Atrazine (which is banned in the EU for health reasons) have to be used.  Glyphosate has become a major source of pollution that contaminates surface water and aquifers, threatens human health and kills other vegetation.



Grave health risks have been reported from pesticides that build up in the food chain, and aerial spraying of pesticides by large farms and agri-businesses. Communities living near soy plantations report severe health problems including continuous headaches, skin rashes, stomach problems, increased rates of miscarriage and babies born with malformations. Governmental data from the main soy producing countries clearly indicates that pesticide use does not decrease with the use of GM soy.

Σόγια και αποδάσωση:

Η παραγωγή σόγιας στην Νότιο Αμερική έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία 15 χρόνια. Η Βραζιλία είναι 2η στον κόσμο σε εξαγωγή σόγιας και περισσότερη από την μισή παραγωγή της βρίσκεται στα κεντρικά και νότια της χώρας, σε μια έκταση που καλυπτόταν από φυσικά ενδιαιτήματα. Περίπου το 16% των δασών του Αμαζονίου και το 60% στων λειμώνων Cerrado έχουν ήδη χαθεί. Μετά την μείωση των ποσοστών αποδάσωσης το 2007, η πρόσφατη εκτώξευση των τιμών σόγιας πυροδώτησε νέα αύξηση στο ρυθμό αποδάσωσης, με περισσότερα από 770 χιλιάδες εκτάρια δασών να αποψιλόνωνται από τον Αύγουστο του 2007 μέχρι τον Αύγουστο του 2008. Εκτιμάται ότι περισσότερα από 9,6 εκατομμύρια εκτάρια λειμώνων Cerradoθα χαθούν από την επέκταση των φυτειών σόγιας μέχρι το 2020 και 40% των τροπικών δασών του Αμαζονίου μέχρι το 2050.

Η αποδάσωση  συμβάλλεί στο 18% των εκπομπών θερμοκηπικών αερίων παγκοσμίως – περισσότερες και από τις εκπομπές ολόκληρης της Ε.Ε. Η μείωση των εκπομπών από την αποδάσωση λοιπόν είναι κρίσιμη για την επίτευξη του στόχου περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη κατά 2 βαθμούς Centigrade. Η αποδάσωση ήταν κεντρικό θέμα στις συνομιλίες του Ο.Η.Ε. για τις κλιματικές αλλαγές και η Ε.Ε. δεσμεύτηκε να «φρενάρει» την παγκόσμια απόλεια δασών μέχρι το 2030 και να μειώσει την αποψίλωση των τροπικών δασών κατά 50% μέχρι το 2020.

Οι «Φίλοι της Γης» πιστεύουν ότι η Ε.Ε. θα αποτύχει σε αυτούς τους στόχους αν δεν αντιμετοπίσει μία από τις κύριες αιτίες της παγκόσμιας αποδάσωσης – την υπερκατανάλωση ζωοτροφών και αγροκαυσίμων. 

Οι φυτείες σόγιας και η έλληψη τροφίμων:

Μεγάλες εκτάσεις γης στην Νότιο Αμερική που παραδωσιακά χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή τροφίμων έχουν δωθεί στις καλλιέργειες σόγιας. Στην Αργεντινή παραδείγματως χάρην, οι καλλιέργειες τροφίμων έχουν μειωθεί δραματικά. Οι καλλιεργίσιμες εκτάσεις για παραγωγή ριζιού μειώθηκαν κατά 44%, για αραβόσιτο 26%, για σιτάρι 3% και για ηλίανθο 34%. Αυτό βεβαίως συσχετίζεται και με την σημαντικότατη αύξηση στις τιμές βασικών ειδών διατροφής, όπως η αύξηση 130% στην τιμή του ριζιού και 272% στις φακές. 

Μικροκαλλιεργητές και ενδογενής κοινώτητες εκδιόχνωνται από την γη τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την καταστροφή των διαφοροποιημένων μικρών γεωργικών συστημάτων που είναι υπεύθυνα για ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής τροφίμων στην Βραζιλία. Η επέκταση των φυτειών σόγιας έχει επιφέρει συγκέντρωση της γης στους λίγους και σταδιακή μείωση του αριθμού των γεωργικών οικογενειών, καθώς επίσης και επιδείνωση τοθ\υ προβλήματος έλλειψης τροφίμων.   

Παγκοσμίως, η παραγωγή ζωοτροφών χρησιμοποιεί το 1/3 της καλλιεργήσιμης γης. Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση κτηνοτροφικών προϊόντων που παρατηρείται, πιέζει τους καλλιεργητές να παράξουν ζωοτροφές, κυρίως σόγια, και αναγνωρίζεται ως η κύρια αιτία της έλληψης τροφίμων. Με την τεράστια κατα κεφαλήν χρήση γης και εξάρτηση από τις εισαγωγές ζωοτροφών που παρατηρείται στην Ευρώπη, η Ε.Ε είναι υπεύθυνη για την αύξηση των τιμών διεθνώς.

Γενετικά τροποποιημένη σόγια:

Η πλειονότητα των φυτών σόγιας που καλλιεργούνται στην Λατινική Αμερική καλλιεργείται από το γενετικά τροποποιημένο σπόρο «Monsanto’sRoundupReady’s», μια εταιρία που προτρύνει τους καλλιεργητές να χρησιμοποιούν όλο και πιο εντατικές μεθόδους καλλιέργειας. Η RoundupReadyσόγια είναι γενετικά τροποποιημένη ώστε να είναι ανθεκτική στο ζιζάνιοκτόνο  Monsanto’sRoundup (glyphosate), αλλά κυβερνητικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η εξάρτηση μας σε αυτή την τεχνολογία έχει οδηγήσει στην εξέλιξη πιο ανθεκτικών σε ζιζανιοκτόνα ζιζανίων. Ώς αποτέλεσμα, όλο και μεγαλύτερες ποσότητες Roundup, καθώς και άλλων παλαιότερων και πιό επικίνδυνων ζιζανιοκτόνων όπως το 2,4-D και το Atrazine (το οποίο απαγορεύθηκε στην Ε.Ε. για λόγους υγείας),χρησιμοποιούνται. Το Glyphosateέχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες μόλυνσης που ρυπαίνει τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα, απειλόντας την ανθρώπινη υγεία και καταστρέφοντας πολλών ειδών βλάστηση. 

Οι φυτείες σόγιας επιφέρουν επίσης σοβαρά προβλήματα υγείας στις κοινώτητες που ζουν κοντά σε αυτές, από ουσίες φυτοφαρμάκων που εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα καθώς και από κατ’ ευθείαν εισοπνοή από τον ξεκασμό αυτών των ουσιών. Οι κοινώτητες που ζουν κοντά σε αυτές τις καλλιέργειες καταγγέλουν συνεχιζόμενα προβλήματα υγείας όπως διαρκούς πονοκεφάλους, δερματικά εξανθήματα, στομαχικές διαταραχές, αυξανόμενη συχνότητα στις αποβολές και στις γεννήσεις βρεφών με παραμόρφωση. Κυβερνητικά δεδομένα από τις μεγαλύτερες χώρες στην παραγωγή σόγιας υποδικνείουν ότι η χρήση φυτοφαρμάκων δεν μειώνεται με στις καλλιέργειες γενετικά τροποποιημένης σόγιας.

Agrofuels : Fuelling or fooling Europe?

(article from Friends of the Eath Europe webside) http://www.foeeurope.org/agrofuels/index.html

 

Friends of the Earth Europe believes that the current rush to develop agrofuels is ill-conceived and will contribute to an already unsustainable trade in plant-based oils whilst not solving the problems of climate change or energy security.

Agrofuels (also called biofuels) are liquid fuels produced from agricultural crops. They are promoted as a way of reducing greenhouse gas emissions and reducing our dependency on conventional mineral oil. In reality agrofuels often deliver poor greenhouse gas savings and some of them pose a threat to ecosystems that act as vital carbon sinks. A more effective way to reduce greenhouse gases and secure energy supply is to reduce demand, improve efficiency and develop sustainable transport systems. Agrofuels are no substitute for these priorities.

Αγροκαύσιμα: εφοδιάζουν ή κοροϊδεύουν την Ευρώπη;
Άθρο από την ιστιοδελίδα των Φίλων της Γης Ευρώπης http://www.foeeurope.org/agrofuels/index.html

Οι Φίλοι της Γής πιστεύουν ότι η παρούσα βιασύνη που παρατηρείται για την παραγωγή αγροκαυσίμων (βιοκαυσίμων) είναι ενάντια στο περιβάλλον και επειδηνώνει τις ήδη μη αποδεκτές συνθήκες στο εμπόριο τους καθώς επίσης δεν επιλύει προβλήματα όπως η κλιματικές αλλαγές και η ενεργειακή ασφάλεια/ανεξαρτητοποίηση της Ευρώπης.

Τα αγροκαύσιμα είναι υγρά καύσιμα που παράγονται από καρπούς γεωργικών φυτών. Παρουσιάζονται ως μια λύση για την μείωση των εκπομπών θερμοκηπικών αερίων καθώς και την μείωση της εξάρτησης μας από τα ορυκτά καύσιμα. Στην πραγματικότητα, τα αγροκαύσιμα εκπέμπουν τις ίδιες σχεδόν ποσότητες θερμοκηπικών αερίων με τα ορυκτά καύσιμα και σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν απειλή για οικοσυστήματα που λειτουργούν ως «αποθήκες άνθρακα». Μια πιο αποτελεσματική λύση μείωσης των εκπομπών θερμοκηπικών αερίων θα ήταν η μείωση της ζήτησης μας σε πετρέλαιο, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των συσκευών και η ανάπτυξη ενώς βιόσιμου συστήματος για τις μεταφορές. Τα αγροκαύσιμα δεν αποτελούν αντικατάστατο αυτών των προτεραιοτήτων.

 

Friends of the Earth Europe is calling for:

- A moratorium on European financial subsidies and targets that encourage the development and production of large-scale agrofuels.

- The introduction of EU laws that lead to year-on-year reductions of greenhouse gases. This will include giving higher priority to reducing transport demand.

- Europe-wide laws to force manufacturers to produce more efficient vehicles, power stations etc.

- Higher priority to producing fuels from waste products such as from used cooking fat.

- Initiatives that aim to reduce the disproportionate environmental space the EU is using up at the expense of developing countries.

 

Οι Φίλοι της Γης προτείνουν:

- Τερματισμό των Ευρωπαϊκών επενδύσεων για την μαζική παραγωγή αγροκαυσίμων.

- Την ψήφιση Ευρωπαϊκών Οδηγιών που να οδηγούν σε σταδιακή μείωση των εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων.

- Την ψήφιση Νόμων που να αναγκάζουν τις βιομηχανίες να παράξουν πιο αποτελεσματικά οχήματα.

- Μεγαλύτερη προτεραιότητα στην παραγωγή καυσίμων από απορρίματα όπως από χρησιμοποιημένα λάδια.

-  Πρωτοβουλίες που να στοχεύουν στην μείωση των περιβαλλοντικών συνεπειών της Ευρώπης στις αναπτυσσόμενες χώρες.